🧪 Liczba kwasowa (TAN)

Petrochemia PN-ISO 6618

Krótko: o co chodzi

Oznaczanie liczby kwasowej, liczby kwasów mocnych i liczby zasadowej przetworów naftowych i środków smarowych rozpuszczalnych w mieszaninie toluenu i propan-2-olu — miareczkowaniem wobec wskaźnika barwnego p-naftolobenzeiny, pomarańczowej w środowisku kwaśnym i zielonobrązowej w zasadowym. Badanie wykonuje się według normy PN-ISO 6618:2011 (wersja polska; wprowadza ISO 6618:1997 [IDT] i Cor 1:1999); Wskaźnik: p-naftolobenzeina: pomarańczowa w środowisku kwaśnym, zielona lub zielonobrązowa w zasadowym. Procedura obejmuje 6 kroków; stosuje się je m.in. do: Przetwory naftowe i środki smarowe rozpuszczalne w mieszaninie toluenu i propan-2-olu — liczba kwasowa, liczba kwasów mocnych i liczba zasadowa (rozdz. 1), Oleje nowe i używane — względne zmiany w czasie pracy w warunkach utleniających (rozdz. 1), Nowe jasne oleje mineralne bez dodatków oraz nowe i używane inhibitowane oleje do turbin parowych — dla nich ustalono precyzję (rozdz. 13).

W skrócie

  • Norma: PN-ISO 6618:2011 (wersja polska; wprowadza ISO 6618:1997 [IDT] i Cor 1:1999)
  • Kategoria: Petrochemia
  • Kroków procedury: 6
  • Wskaźnik: p-naftolobenzeina: pomarańczowa w środowisku kwaśnym, zielona lub zielonobrązowa w zasadowym
  • Titranty: alkoholowe roztwory KOH i HCl 0,1 mol/l w propan-2-olu
  • Rozpuszczalnik: 500 ml toluenu, 495 ml propan-2-olu i 5 ml wody

Przegląd

STATUS (stan na 30.10.2026). PN-ISO 6618:2011 — wersja polska, wprowadza ISO 6618:1997 [IDT] i poprawkę ISO 6618:1997/Cor 1:1999 [IDT]; opublikowana 11.08.2011, zastąpiła PN-C-04066:1985; w katalogu PKN bez adnotacji o wycofaniu. Wprowadza wyłącznie normę ISO, bez normy europejskiej, stąd oznaczenie „PN-ISO” bez członu „EN”. ISO 6618:1997 to drugie wydanie normy (opublikowane 06.02.1997, zastąpiło ISO 6618:1987), ostatnio potwierdzone przez ISO 18.10.2023.

ZAKRES (rozdz. 1). Miareczkowanie wobec wskaźnika barwnego do oznaczania składników kwasowych albo zasadowych przetworów naftowych i środków smarowych rozpuszczalnych w mieszaninach toluenu i propan-2-olu. Oznacza się kwasy i zasady o stałych dysocjacji w wodzie większych niż 10⁻⁹; słabsze nie przeszkadzają, a sole reagują, gdy ich stała hydrolizy przekracza 10⁻⁹. Za składniki kwasowe olejów nowych i używanych norma uznaje między innymi kwasy organiczne i nieorganiczne, estry, związki fenolowe, laktony, żywice, sole metali ciężkich i dodatki (inhibitory, detergenty), za zasadowe — między innymi zasady organiczne i nieorganiczne, związki aminowe, sole słabych kwasów (mydła), sole metali ciężkich i dodatki. Metoda nie nadaje się do oznaczania składników zasadowych wielu olejów z dodatkami zasadowymi — do tego służy ISO 3771. Oleje, w których zmiana barwy wskaźnika jest niewidoczna — na przykład wiele olejów do obróbki skrawaniem, olejów przeciwkorozyjnych i podobnych olejów komponowanych albo oleje bardzo ciemne — bada się według ISO 6619; wyniki obu metod mogą się różnić liczbowo, ale zwykle są tego samego rzędu.

CO MIERZY WYNIK (rozdz. 1 i 3). Liczba kwasowa to ilość zasady, w miligramach KOH na gram próbki, potrzebna do zmiareczkowania składników kwasowych zawartych w 1 g próbki w ustalonych warunkach; liczba kwasów mocnych dotyczy tylko składników mocno kwasowych; liczba zasadowa to ilość kwasu wyrażona jako równoważna liczba miligramów KOH na gram. Wynik pokazuje względne zmiany zachodzące w oleju w czasie pracy w warunkach utleniających; nie jest bezwzględną miarą, z której da się przewidzieć zachowanie oleju w eksploatacji, a ogólnej zależności między korozją łożysk a liczbą kwasową lub zasadową nie stwierdzono.

ODCZYNNIKI I APARATURA (rozdz. 5–6). Rozpuszczalnik do miareczkowania: 500 ml toluenu i 5 ml wody dodane do 495 ml bezwodnego propan-2-olu (woda najwyżej 0,9 % (V/V)). Titranty: alkoholowy roztwór KOH 0,1 mol/l (6 g KOH na około 1 l propan-2-olu, łagodne gotowanie 10–15 min, dodatek co najmniej 2 g Ba(OH)₂ i ponowne gotowanie 5–10 min, odstanie przez kilka godzin i sączenie; przechowywanie w odpornej chemicznie butelce z rurką ochronną z wapnem sodowanym, nie w butelce szklanej) i alkoholowy roztwór HCl 0,1 mol/l (9 ml stężonego HCl na 1 l propan-2-olu). Oba roztwory nastawia się na tyle często, by wykryć zmianę o 0,000 5 mol/l — KOH wobec 0,1–0,15 g wodoroftalanu potasu w około 100 ml wody bez CO₂ z fenoloftaleiną, HCl najlepiej elektrometrycznie — w temperaturze zbliżonej do temperatury miareczkowań i do 20 °C. Wskaźnik: 1,0 g p-naftolobenzeiny w 100 ml rozpuszczalnika do miareczkowania, spełniający wymagania załączników A i B (w badaniu z 1992 r. wymagania załącznika A spełniało tylko jedno źródło handlowe); do liczby kwasów mocnych — oranż metylowy, 0,1 g w 100 ml wody. Aparatura: biureta 50 ml z działką 0,1 ml albo 10 ml z działką 0,05 ml.

PRZEBIEG (rozdz. 7–12). Olej używany ogrzewa się w pierwotnym pojemniku do (60 ± 5) °C i miesza, aż osad równomiernie się zawiesi, po czym sączy przez sito druciane 150 µm. Do kolby stożkowej 250 ml odważa się porcję zależną od rodzaju oleju i spodziewanej liczby (tablica 1: oleje nowe lub jasne — 20 ± 2 g przy liczbie do 3, 2 ± 0,2 g przy liczbie od 3 do 25, 0,2 ± 0,02 g przy liczbie od 25 do 250; oleje używane lub ciemne — 2 ± 0,2 g przy liczbie do 25, 0,2 ± 0,02 g powyżej), dodaje 100 ml rozpuszczalnika i 0,5 ml wskaźnika i miesza do rozpuszczenia. Barwa żółtopomarańczowa oznacza oznaczanie liczby kwasowej: miareczkuje się od razu, w temperaturze poniżej 30 °C, roztworem KOH dodawanym porcjami, do zmiany barwy z pomarańczowej na zieloną lub zielonobrązową, która utrzymuje się 15 s albo cofa po dodaniu dwóch kropli roztworu HCl; przy olejach ciemnych kolbą mocno się potrząsa, by na chwilę powstała piana, a koniec obserwuje w świetle białej lampy fluorescencyjnej. Barwa zielona lub zielonobrązowa oznacza oznaczanie liczby zasadowej — miareczkowanie roztworem HCl do zmiany barwy na pomarańczową. W obu przypadkach wykonuje się ślepą próbę ze 100 ml rozpuszczalnika i 0,5 ml wskaźnika. Liczbę kwasów mocnych oznacza się w wodnym ekstrakcie około 25 g próbki (trzy ekstrakcje wrzącą wodą: 100 ml i dwa razy po 50 ml), miareczkowanym roztworem KOH wobec oranżu metylowego do barwy złotobrązowej; gdy ekstrakt nie barwi się na różowo ani czerwono, liczba kwasów mocnych wynosi zero. Obliczenia: liczba kwasowa = (V₁ − V₀) · c(KOH) · 56,1 / m; liczba kwasów mocnych i liczba zasadowa — według wzorów 11.2–11.3. Wynik podaje się z dokładnością do 0,1.

PRECYZJA (rozdz. 13, tablica 2). Powtarzalność i odtwarzalność: dla liczby do 0,1 — 0,03 i 0,04; od 0,1 do 0,5 — 0,05 i 0,08; od 0,5 do 1,0 — 0,08 i 15 % wartości; od 1,0 do 2,0 — 0,12 i 15 % wartości. Dane dotyczą wyłącznie nowych jasnych olejów mineralnych bez dodatków oraz nowych i używanych inhibitowanych olejów do turbin parowych; nie dotyczą olejów tak zabarwionych, że zmiana barwy jest niewidoczna.

CZEGO TU NIE PODAJEMY. Wymagań dla p-naftolobenzeiny z załączników A i B ani treści poprawki ISO 6618:1997/Cor 1:1999 — są poza dostępnym tekstem normy.

Zasada metody

Porcję próbki rozpuszcza się w mieszaninie toluenu i propan-2-olu z niewielką ilością wody, a powstały jednofazowy roztwór miareczkuje w temperaturze pokojowej mianowanym alkoholowym roztworem zasady (liczba kwasowa) albo kwasu (liczba zasadowa) do punktu końcowego wskazanego zmianą barwy p-naftolobenzeiny — pomarańczowej w środowisku kwaśnym, zielonobrązowej w zasadowym.

Do oznaczenia liczby kwasów mocnych oddzielną porcję próbki ekstrahuje się wrzącą wodą, a ekstrakt miareczkuje roztworem KOH wobec oranżu metylowego.

Zastosowania

Kluczowe parametry

ParametrWartość
Wskaźnikp-naftolobenzeina: pomarańczowa w środowisku kwaśnym, zielona lub zielonobrązowa w zasadowym
Titrantyalkoholowe roztwory KOH i HCl 0,1 mol/l w propan-2-olu
Rozpuszczalnik500 ml toluenu, 495 ml propan-2-olu i 5 ml wody
Porcja próbkiod 0,2 g do 20 g — zależnie od rodzaju oleju i spodziewanej liczby (tablica 1)
Wynikmg KOH/g, z dokładnością do 0,1
Precyzja (r / R)do 0,1: 0,03 / 0,04; 0,1–0,5: 0,05 / 0,08; 0,5–1,0: 0,08 / 15 %; 1,0–2,0: 0,12 / 15 %

Norma

Numer normy
PN-ISO 6618:2011 (wersja polska; wprowadza ISO 6618:1997 [IDT] i Cor 1:1999)
Tytuł (PL)
Przetwory naftowe i środki smarowe — Oznaczanie liczby kwasowej i zasadowej — Metoda miareczkowania wobec wskaźników barwnych
Title (EN)
Petroleum products and lubricants — Determination of acid or base number — Colour-indicator titration method

Procedura krok po kroku

  1. Przygotowanie oleju używanego

    Ogrzanie w pierwotnym pojemniku do (60 ± 5) °C, wymieszanie do równomiernego zawieszenia osadu, sączenie przez sito 150 µm; olej używany bada się jak najszybciej po pobraniu (rozdz. 7).

  2. Naważka i rozpuszczenie

    Porcja według tablicy 1 w kolbie 250 ml, 100 ml rozpuszczalnika i 0,5 ml wskaźnika; barwa żółtopomarańczowa — liczba kwasowa, zielona lub zielonoczarna — liczba zasadowa (8.1).

  3. Miareczkowanie

    Od razu, poniżej 30 °C: roztworem KOH do zmiany barwy na zieloną lub zielonobrązową (liczba kwasowa) albo roztworem HCl do pomarańczowej (liczba zasadowa); koniec — gdy barwa utrzymuje się 15 s albo cofa po dwóch kroplach HCl (8.2, 9.1).

  4. Ślepa próba

    100 ml rozpuszczalnika i 0,5 ml wskaźnika, KOH dodawany po 0,05 ml albo 0,1 ml do zmiany barwy z pomarańczowej na zieloną (8.3, 9.2).

  5. Liczba kwasów mocnych

    Około 25 g próbki ekstrahuje się wrzącą wodą (100 ml i dwa razy po 50 ml), ekstrakt miareczkuje roztworem KOH wobec oranżu metylowego do barwy złotobrązowej; ślepa próba z 200 ml wrzącej wody (rozdz. 10).

  6. Obliczenie i wynik

    Liczba kwasowa = (V₁ − V₀) · c(KOH) · 56,1 / m; liczba kwasów mocnych i zasadowa według 11.2–11.3; wynik z dokładnością do 0,1 (rozdz. 11–12).

Wymagany sprzęt i aparatura

SprzętPrzykładOrientacyjna cena
Biureta50 ml z działką 0,1 ml albo 10 ml z działką 0,05 ml (6.1)—
Kolby stożkowe i rozdzielaczkolba 250 ml do miareczkowania; rozdzielacz 250 ml i zlewka 500 ml do liczby kwasów mocnych (8.1, 10.1)—
Sito druciane 150 µmdo sączenia oleju używanego po zawieszeniu osadu (7.3)—
Lampa fluorescencyjna o białym świetledo obserwacji punktu końcowego przy olejach ciemnych (8.2)—

Odczynniki, podłoża i materiały eksploatacyjne

OdczynnikCASSzczegóły
Rozpuszczalnik do miareczkowania—500 ml toluenu i 5 ml wody dodane do 495 ml bezwodnego propan-2-olu (woda najwyżej 0,9 % (V/V)) (5.1–5.3)
Alkoholowy roztwór KOH 0,1 mol/l—6 g KOH w około 1 l propan-2-olu, z dodatkiem co najmniej 2 g Ba(OH)₂; nastawiany wobec 0,1–0,15 g wodoroftalanu potasu z fenoloftaleiną (5.5)
Alkoholowy roztwór HCl 0,1 mol/l—9 ml stężonego HCl (35,4 %) na 1 l propan-2-olu; nastawiany najlepiej elektrometrycznie (5.4)
Wskaźnik p-naftolobenzeina—1,0 g w 100 ml rozpuszczalnika do miareczkowania; wymagania — załączniki A i B (5.7)
Oranż metylowy i fenoloftaleina—oranż metylowy 0,1 g w 100 ml wody (liczba kwasów mocnych); fenoloftaleina 0,5 g w 100 ml propan-2-olu (nastawianie KOH) (5.6, 5.8)
Wodoroftalan potasu—do nastawiania roztworu KOH (5.9)

Bezpieczeństwo i higiena pracy (BHP)

Najczęstsze pytania

Jaka norma opisuje to badanie?

Badanie wykonuje się według normy PN-ISO 6618:2011 (wersja polska; wprowadza ISO 6618:1997 [IDT] i Cor 1:1999) — „Przetwory naftowe i środki smarowe — Oznaczanie liczby kwasowej i zasadowej — Metoda miareczkowania wobec wskaźników barwnych”. Tytuł angielski: „Petroleum products and lubricants — Determination of acid or base number — Colour-indicator titration method”.

Na czym polega ta metoda?

Porcję próbki rozpuszcza się w mieszaninie toluenu i propan-2-olu z niewielką ilością wody, a powstały jednofazowy roztwór miareczkuje w temperaturze pokojowej mianowanym alkoholowym roztworem zasady (liczba kwasowa) albo kwasu (liczba zasadowa) do punktu końcowego wskazanego zmianą barwy p-naftolobenzeiny — pomarańczowej w środowisku kwaśnym, zielonobrązowej w zasadowym. Do oznaczenia liczby kwasów mocnych oddzielną porcję próbki ekstrahuje się wrzącą wodą, a ekstrakt miareczkuje roztworem KOH wobec oranżu metylowego.

Jaki jest zakres pomiarowy i dokładność?

Wskaźnik: p-naftolobenzeina: pomarańczowa w środowisku kwaśnym, zielona lub zielonobrązowa w zasadowym; Titranty: alkoholowe roztwory KOH i HCl 0,1 mol/l w propan-2-olu; Rozpuszczalnik: 500 ml toluenu, 495 ml propan-2-olu i 5 ml wody; Porcja próbki: od 0,2 g do 20 g — zależnie od rodzaju oleju i spodziewanej liczby (tablica 1).

Ile trwa wykonanie badania?

Procedura obejmuje 6 kroków. Norma nie podaje czasu trwania dla wszystkich etapów — decyduje procedura laboratorium.

Jaki sprzęt jest potrzebny?

Biureta, Kolby stożkowe i rozdzielacz, Sito druciane 150 µm, Lampa fluorescencyjna o białym świetle.

Gdzie stosuje się to badanie?

Przetwory naftowe i środki smarowe rozpuszczalne w mieszaninie toluenu i propan-2-olu — liczba kwasowa, liczba kwasów mocnych i liczba zasadowa (rozdz. 1); Oleje nowe i używane — względne zmiany w czasie pracy w warunkach utleniających (rozdz. 1); Nowe jasne oleje mineralne bez dodatków oraz nowe i używane inhibitowane oleje do turbin parowych — dla nich ustalono precyzję (rozdz. 13); Poza zakresem: składniki zasadowe wielu olejów z dodatkami zasadowymi (ISO 3771) i oleje, w których zmiana barwy jest niewidoczna (ISO 6619).

Jakie środki ostrożności obowiązują?

Norma może wymagać pracy z materiałami, czynnościami i sprzętem niebezpiecznym i nie omawia wszystkich zagrożeń — środki bezpieczeństwa ustala użytkownik (ostrzeżenie normy); Roztwór KOH przygotowuje się, gotując go w propan-2-olu (5.5.1), a liczbę kwasów mocnych oznacza w ekstrakcie wrzącą wodą (10.1) — ryzyko oparzeń.

Które laboratorium wykona to badanie?

Badanie wykonują laboratoria akredytowane według ISO/IEC 17025. Na LabCoda wyszukasz je po numerze normy PN-ISO 6618.

🔍 Znajdź laboratorium wykonujące to badanie